Muziek maken doe je samen!

-Muzikant aan het woord- Marchje

Zou je kort iets over jezelf kunnen vertellen?

Hallo trouwe lezers, mijn naam is Marchje Wijnstra. Ik ben in Hoogeveen geboren op 29 juni 1955. Daar is ook mijn liefde voor muziek begonnen. Als jonge snottebel leerde ik cornet blazen in het Leger Des Heils muziekcorps. Ik leerde cornetspelen van een oudere muzikant.

Waarom ben je lid geworden van Excelsior?

Wij kwamen in 1978 in Oosterhesselen wonen, hier voelde ik mij niet direct thuis. Maar, wat een geluk, er bleek een actieve muziekvereniging te zijn. Door een oproep in een blad begon het bij mij te kriebelen, er werden muzikanten gevraagd voor BOM en Excelsior. En ja hoor, daar kwam na mijn telefoontje Henk Hooge aan met een bugel. Het was heerlijk om weer te blazen, maar het orkest was niet zo groot. Ze vroegen of ik schuiftrombone wilde spelen, en ik dacht: och waarom niet? Ik kreeg les van onze dirigent Joan Reinders en leerde schuiftrombone spelen. Tegenwoordig speel ik bariton. In 1982 barstte letterlijk de bom tussen Excelsior en BOM. Dit was moeilijk voor Excelsior, alles moest weer opnieuw worden opgebouwd. Ik ben toen in het bestuur gekomen. Jan Kruimink was destijds dirigent.

Welk evenement/moment is jouw hoogtepunt bij Excelsior en waarom?

Er zijn meerdere hoogtepunten, bijvoorbeeld de reizen naar Engeland, Luxemburg, Duitsland en Denemarken. Een recent hoogtepunt is de Toorn van Thunaer. In het verleden had Excelsior een boerenkapel genaamd de “Spiekerboksen”. In de boerenkapel speelde we een hele andere muziekstijl;  ik heb hierin met veel plezier gespeeld. En dan niet te vergeten een gelegenheidsorkestje: “Johan en z’n harum”. En dan al onze straatoptredens, het Zuidenveld, wandelaars binnen halen bij de avondvierdaagsen en noem maar op! Soms is het best zwaar om met zo’n zwaar instrument te marcheren (bariton), maar als ik dan de mensen aan de kant zie staan ben ik blij dat ik muzikant ben. Ik zie veel vrolijke gezichten als Excelsior voorbij marcheert.

Wat zou je in de toekomst graag nog willen bereiken/doen met Excelsior?

In de basis hoop ik in de toekomst heerlijk te spelen in bijvoorbeeld kleine horecagelegenheden. Met iets minder toeters en bellen voor mij persoonlijk. Nu we al bijna een heel jaar samen als orkest niet meer spelen zal ons niveau gedaald zijn. Ik kijk uit naar de gezelligheid en de kletspraatjes op vrijdagavond tijdens de repetitie.

Beschrijf Excelsior in maximaal 3 woorden

Excelsior is een vereniging waar ik trots op ben. Zo’n groot orkest in zo’n mooi dorp als Oosterhesselen. Prachtig!

Wil je nog iets toevoegen aan dit interview?

Complimenten aan de actieve leden die, ondanks dat we niet bij elkaar kunnen zijn, zoveel leuke activiteiten organiseren. Tot slot zullen jullie wel door hebben dat ik opnieuw moet leren bariton spelen want mijn instrument staat al heel lang onaangeraakt in de koffer.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *